ابتدا به تعریف 2 کلمه فولاد (Steel) و آلیاژ (Alloy) بپردازیم. در انگلیسی، Alloy Steel به معنای فولاد آلیاژی می باشد.

به آلیاژهای آهن که میزان کرین موجود در آن بین 0.025 تا 2 درصد کربن می باشد، فولاد گفته میشود. 

آلیاژ در اصل یک اصطلاح فرانسوی بوده که به معنای ترکیب کردن معنی میدهد. فلزات اطراف ما به همان شکلی که هستند همیشه قابل استفاده نیستند. با ترکیب آهن با مقدار مشخصی از کربن ، فولاد بوجود می آید. که از آهن سخت تر می باشد و دارای خواص منحصر بفردی می باشد. به غیر از کربن میتوان عناصر دیگری نیز به آن افزود که باعث میشود که خواص آن تغییر یافته و یا خواص جدیدی به آن اضافه گردد و مطابق خواسته ما شود. مثلا برای اضافه کردن خاصیت ضد زنگ به فولاد ، می بایست به آن کروم اضافه کنیم. با افزودن کروم ، قادر به تولید فولاد زنگ نزن (ضد زنگ) یا Stainless Steel خواهیم بود که باعث جلوگیری از خورده شدن و ساییده شدن آن هم میشود. از بوسیله عملیات حرارتی نیز میتوان محصول با خواص مختلف ایجاد کرد.

حرارت یکی از عواملی است که میتواند باعث ایجاد ترکیبات شیمیایی ، تغییرات خواص مکانیکی ، فیزیکی، الکتریکی شود و قادر است که به فولاد سختی بیشتری ببخشد.

اکثر تولیدکنندگان فولاد آلیاژی در جهان، محصولات خود را بصورت خام و یا شمش فولاد عرضه میکنند و سپس به محصولات دیگر همانند ملزومات مصالح ساختمانی نظیر نبشی فولاد تبدیل میکنند. برای تولید فولاد ابتدا می بایست آهن خام را تولید کنیم که در کوره های بلند تولید میشود و آهن خام را به فولاد تبدیل میکنند. روش دیگر هم استفاده از قراضه و ضایعات آهن به همراه آهن اسفنجی می باشد که از روش ریخته گری مداوم ، بهره میگیرد که باید مجهز به ماشین ریخته گری مداوم (CCM) باشیم.